Τιμήσαμε τον αείμνηστο Δήμαρχο Μήτρο Σουλιμιώτη με την παρουσία του Δημοτικού μας Συμβούλου Σταύρου Μπαράκου, παρότι δεν λάβαμε πρόσκληση, καθώς ο Δήμαρχος Λάμπρος Μίχος δεν φρόντισε να ενημερώσει ή να καλέσει την παράταξή μας.
Η διαφορά αντίληψης ανάμεσα στους δύο είναι εμφανής.
Ο Μήτρος Σουλιμιώτης υπήρξε ένας βαθιά δημοκρατικός Δήμαρχος, αγωνιστής, που λειτουργούσε με διαφάνεια και συλλογικότητα. Ενημέρωνε πάντοτε το Δημοτικό Συμβούλιο, συζητούσε με τους δημότες, κινητοποιούσε την κοινωνία όταν υπήρχε ανάγκη και στεκόταν σταθερά στο πλευρό των εργαζομένων, χωρίς ποτέ να παραδίδει «λίστες» απεργών ή να υπονομεύει τους αγώνες τους. Χωρίς ποτέ να «σύρει» εργαζόμενο στις αίθουσες των δικαστηρίων.
Επί των ημερών του τέθηκαν γερά θεμέλια για την πόλη, σχολικές υποδομές, αθλητικοί χώροι και γήπεδα, έργα ουσίας που αναβάθμισαν την καθημερινότητα των πολιτών. Άφησε πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη, μια κληρονομιά ανάπτυξης και αξιοπρέπειας.
Ο Δήμαρχος, εκπροσωπεί το Δημοτικό Συμβούλιο κι έχει καθήκον να ενημερώνει θεσμικά και να εφαρμόζει τις αποφάσεις του οργάνου.
Αντίθετα ο κ. Μίχος διοικεί απαξιώνοντας κάθε δημοκρατική διαδικασία, χωρίς να ενημερώνει ούτε στοιχειωδώς για σημαντικά ζητήματα της πόλης. Διοικεί ως φεουδάρχης του μεσαίωνα. Αντιμετωπίζει ως εχθρό όποιον έχει διαφορετική άποψη και δεν τον χειροκροτεί.
Το πολιτικό μνημόσυνο θα μπορούσε να είχε έρθει ως θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ώστε με κοινές προτάσεις όλων των παρατάξεων να οργανωθεί μια ακόμα πιο μεγαλειώδης και αντάξια της μνήμης του πρώην Δημάρχου εκδήλωση.
Η αλήθεια είναι πως ο Μήτρος Σουλιμιώτης άφησε γερά θεμέλια και μια ισχυρή κληρονομιά στην πόλη. Μια κληρονομιά που αξιοποιήθηκε τα πρώτα χρόνια της διοίκησης του κ. Μίχου.
Ο κ. Μίχος τι άφησε στη διοίκηση του Δημάρχου κ. Καπλάνη; Ψήφισε το πρώτο μνημόνιο που καταδίκασε την Ελλάδα και την αυτοδιοίκηση σε φτωχοποίηση και στασιμότητα.
Εύλογα λοιπόν γεννάται το ερώτημα. Τι θα παραδοθεί στους επόμενους από την τελευταία διοίκηση Μίχου και ποιο θα είναι το μέλλον της πόλης; Μήπως τα έργα βιτρίνας με τις ατέρμονες παρατάσεις τους, η απαξίωση των δίκαιων αιτημάτων των εργαζόμενων, η επιμήκυνση του δανείου, η εγκατάλειψη του Νοσοκομείου, η ερήμωση του κέντρου της πόλης, η αύξηση της παραβατικότητας, οι χέρσες πλατείες, οι διαχωρισμός των πολιτών στους δικούς μας και τους άλλους και πόσα άλλα που μπορούν να γεμίσουν πολλές γραμμές;;;;
Η σύγκριση δεν γίνεται με διάθεση αντιπαράθεσης, αλλά από σεβασμό στην αλήθεια και στη μνήμη ενός Δημάρχου που υπηρέτησε τον τόπο με ήθος, συνέπεια και αγωνιστικότητα.
Σταύρος Μπαράκος
Κων/νος Σαρόπουλος
.png)
.png)
.png)
